De vrouw ligt heel fotogeniek met haar ingewanden naar buiten. Klik bzzz. De fotograaf loopt verder. Klik bzzz, man zonder hoofd. De fotograaf zoekt naar het hoofd om de man en zijn fotoreportage compleet te maken. Klik bzzz. Te laat. Een brandweerman heeft het reeds ingepakt.
Klik bzzz. Twee huilende kinderen, die krampachtig de ogen sluiten voor wat ze niet willen zien, maar wat reeds afgedrukt staat achter de oogleden. Klik bzzz. Van deze kant komt het verdriet er toch beter uit.
Een agent duwt de fotograaf voor de zoveelste keer weg van de rampplaats. “Lijkenpikker”.
Klik bzzz. Een boze agent. Klik bzzz. Een familielid komt de kinderen halen. Klik bzzz. Ambulance vertrekt. Klik bzzz. Politie verdwijnt. Klik bzzz. Een hoopje zand is nog getuige van een bloederig ongeluk.
De fotograaf komt enthousiast op zijn werk. Hij ontwikkelt de foto’s en bekijkt ze met veel trots. Het was een staaltje perfecte vastlegging van mooie dramatiek. Goede belichting en een spannende schaduwwerking. Hij heeft goed werk geleverd.
De redactie wil slechts de foto van de twee kinderen plaatsen, de rest zou niet geschikt zijn voor plaatsing. De andere foto’s houdt de fotograaf voor zijn privéverzameling.
Voldaan komt de fotograaf thuis. Zijn kat wacht hem tevreden miauwend op. Hij geeft hem een knuffel en loopt dan door naar de keuken. Hij pakt een blikje bier uit de koelkast en trekt hem open. Als hij zich omdraait ziet hij op de keukentafel een kadootje van zijn kat. Zijn goudvis ligt, half opengewerkt, met de kop los ernaast op de tafel. De fotograaf staat er verbijsterd en vol walging naar te kijken. Klik bzzz. Zijn fotografisch geheugen slaat het beeld op. De fotograaf rent naar het toilet en geeft over.
19-1-1996
